Τρίτη, 4 Αυγούστου 2020

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ : 04 Αυγούστου

Ο Γάλλος ζωγράφος, στρατιωτικός, εφευρέτης Νικολά-Ζακ Κοντέ (Nicolas-Jacques Conté) γεννήθηκε σαν σήμερα το 1755

Ανάπτυξε μια μέθοδο για την παραγωγή των μολυβιών γραφής, με ανάμειξη σκόνης γραφίτη με πηλό και πύρωση του μείγματος σε έναν κλίβανο. Αυτή η μέθοδος εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για την κατασκευή μολυβιών μέχρι και σήμερα.

 Μέχρι τότε, τα μολύβια κατασκευαζόντουσαν από καθαρές ράβδους γραφίτη που μπορούσαν να εισαχθούν στη Γαλλία μόνο από την Cumbria στο Ηνωμένο Βασίλειο. Και όταν το 1795 η Γαλλία βρισκότανε σε οικονομικό αποκλεισμό από τους Άγγλους κατ εντολήν του Λαζάρ Νικολά Μαργκερίτ Καρνό (πατέρα του γνωστού Sadi Carnot θεμελιωτή της θερμοδυναμικής) βρήκε τρόπο για την κατασκευή μολυβιών. Με τη μεταβολή της αναλογίας πηλού/γραφίτη, αλλάζει η σκληρότητα του μολυβιού.
Ο Κοντέ έλαβε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την εφεύρεση του το 1795, και ίδρυσε την la Société Conté για την κατασκευή τους. Επίσης εφηύρε το παστέλ κοντέ το οποίο ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του.

Από τη: Royal Society of Chemistry (RSC)
Εικόνα: By The original uploader was Dmgerman at English Wikipedia - Transferred from en.wikipedia to Commons. Transfer was stated to be made by User:Ddxc., CC BY 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=3184603

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ :  04 Αυγούστου

Η προηγούμενη μέρα                      Όλο το Καλοκαίρι                     Η επόμενη μέρα

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2020

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ : 03 Αυγούστου

Ο Γερμανός χημικός Johann Dobereiner ανακάλυψε το ρόλο του λευκοχρύσου (Pt) ως καταλύτη σαν σήμερα το 1823

Ο λαμπτήρας του Döbereiner.
Μια λάμπα φωτισμού που έκαιγε υδρογόνο το οποίο παρήγαγε
μέσα στη λάμπα από επίδραση θειικού οξέος σε ψευδάργυρο(d).
Η ανάφλεξη γινότανε από ένα σφουγγαράκι πλατίνας(g).
Public Domain, Wikimedia Commons 
Συνειδητοποίησε ότι ένας σπόγγος λευκόχρυσου (πλατίνας:Pt) μπορεί να προκαλέσει την ανάφλεξη υδρογόνου (Η) σε θερμοκρασία δωματίου. Ενώ για τις καύσεις γενικότερα απαιτείται αρχικά κάποια ενέργεια που θα δώσει έναρξη στην αντίδραση (ενέργεια ενεργοποίησης) οι καταλύτες μειώνουν την απαιτούμενη ενέργεια ενεργοποίησης ώστε η ταχύτητα της αντίδρασης να αυξάνεται. Αυτή η επίδραση ήταν ο πρόδρομος της θεωρίας της κατάλυσης, και το 1835 ο όρος "καταλύτης" επινοήθηκε από τον Σουηδό χημικό Jacob Berzelius. Ο Dobereiner χρησιμοποίησε ένα τέτοιο σφουγγαράκι λευκοχρύσου για την ομώνυμη λάμπα του, η οποία χρησιμοποιούσε σαν καύσιμο υδρογόνο που παράγονταν από την επίδραση θειικού οξέος σε ψευδάργυρο και ήταν σε παραγωγή μέχρι το 1880 πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο κομμάτια.

Ως γιος ενός αμαξά, ο Döbereiner είχε ελάχιστες ευκαιρίες για κανονική εκπαίδευση. Έτσι, πήγε μαθητευόμενος σε ένα φαρμακείο και άρχισε να διαβάζει ευρέως και να παρακολουθεί διαλέξεις  στις επιστήμες. Έγινε τελικά καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Jena το 1810 και επίσης σπούδασε χημεία στο Στρασβούργο. Στις εργασίες που δημοσιεύθηκαν το 1829, ο Döbereiner ανέφερε κάποιες τάσεις σε ορισμένες ιδιότητες επιλεγμένων τριάδων στοιχείων. Για παράδειγμα, ο μέσος όρος  των ατομικών μαζών του λιθίου και του καλίου ήταν κοντά στην ατομική μάζα του νατρίου. Ένα παρόμοιο μοτίβο βρέθηκε για την τριάδα ασβέστιο, στρόντιο, βάριο, την τριάδα θείο, σελήνιο, τελλούριο, και χλώριο, βρώμιο, ιώδιο. Επιπλέον, οι πυκνότητες για μερικές από αυτές τις τριάδες ακολούθησαν παρόμοιο πρότυπο. Αυτά τα σύνολα στοιχείων έγιναν γνωστά ως "τριάδες  του Döbereiner". Οι "τριάδες του Döbereiner" ήταν ένας προπομπός του Περιοδικού Πίνακα που διατύπωσε ο Μεντελέγιεφ 40 χρόνια αργότερα.

Ο Döbereiner είναι επίσης γνωστός για την ανακάλυψη της φουρφουράλης, για την εργασία του σχετικά με τη χρήση της πλατίνας ως καταλύτη και για μία λάμπα, γνωστή ως "λαμπτήρας του Döbereiner". Μέχρι το 1828 εκατοντάδες χιλιάδες από αυτούς τους λαμπτήρες είχαν παραχθεί μαζικά από τον Γερμανό κατασκευαστή Gottfried Piegler στο Schleiz.

Από τη: Royal Society of Chemistry (RSC)
Εικόνα: Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=598208

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ :  03 Αυγούστου

Η προηγούμενη μέρα                      Όλο το Καλοκαίρι                     Η επόμενη μέρα

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2020

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ : 02 Αυγούστου

Ο Αμερικανός φυσικός Καρλ Ντέιβιντ Άντερσον (Carl David Anderson) ανακάλυψε τα ποζιτρόνια σαν σήμερα το 1932

Καθώς εξέταζε φωτογραφίες των κοσμικών ακτίνων στο θάλαμο φυσαλίδων συνειδητοποίησε ότι ο προσανατολισμός των τροχιών αποκάλυπτε την ύπαρξη θετικά φορτισμένων σωματιδίων πολύ μικρών για να είναι πρωτόνια.Ήταν θετικά ηλεκτρόνια τα ποζιτρόνια. Για την ανακάλυψη του ποζιτρονίου βραβεύθηκε με το Νόμπελ Φυσικής το 1936.

Ο Ντιράκ (Paul Dirac)  είχε κβαντομηχανικά προβλέψει την πιθανή ύπαρξη θετικά φορτισμένων ηλεκτρονίων απο το 1928 σε μια δημοσίευση όπου ενοποιούσε την κβαντομηχανική με τη θεωρία της σχετικότητας και όπου εισήγαγε τον κβαντικό αριθμό του σπιν. Αυτά τα υποατομικά σωματίδια έχουν την ίδια μάζα με ένα ηλεκτρόνιο, αλλά με θετικό φορτίο και είναι συστατικό της αντιύλης.

Από τη: Royal Society of Chemistry (RSC)
Εικόνα: By Carl D. Anderson (1905–1991) - Anderson, Carl D. (1933). "The Positive Electron". Physical Review 43 (6): 491–494. DOI:10.1103/PhysRev.43.491., Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=3985488

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ :  02 Αυγούστου

Η προηγούμενη μέρα                      Όλο το Καλοκαίρι                     Η επόμενη μέρα

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2020

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ : 01 Αυγούστου

Ο Βρετανός Τζόζεφ Πρίστλυ (Joseph Priestley) ευρυμαθής συγγραφέας και ερευνητής παρασκεύασε για πρώτη φορά το οξυγόνο (O) σαν σήμερα το 1774

Εξοπλισμός που χρησιμοποίησε ο Priestley στα πειράματά
του για τα αέρια, 1775
Public Domain, Wikimedia Commons
Χρησιμοποιώντας ένα μεγεθυντικό φακό για να εστιάσει τις ακτίνες του ήλιου σε ένα δείγμα οξειδίου του υδραργύρου (HgO) ανακάλυψε ότι η θέρμανση αυτής της ένωσης παράγει ένα αέριο το οξυγόνο. Σε αυτό το περιβάλλον ένα ποντίκι θα μπορούσε να ζήσει τέσσερις φορές περισσότερο από το κανονικό. Αν και ο Σηιλ (Carl Wilhelm Scheele) και ο Λαβουαζιέ επίσης ανακάλυψαν το οξυγόνο το 1771 και το 1774 ο Πρίστλυ είναι ο πρώτος που δημοσίευσε την ανακάλυψή του στο βιβλίο "Πειράματα και παρατηρήσεις σε διάφορα είδη αέρα" το 1775 και γιαυτό αποδίδεται σε αυτόν η ανακάλυψη. Οι θεωρίες στο έργο του Priestley στηρίζουν τη σύγχρονη χημεία.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, η επιστημονική φήμη του Πρίστλυ οφειλόταν κυρίως στην εφεύρεση του ανθρακούχου νερού, στα γραπτά του για τον ηλεκτρισμό και στην ανακάλυψη διάφορων αερίων. Ωστόσο, η αποφασιστικότητά του στην υπεράσπιση της λανθασμένης θεωρίας του φλογιστού και στην απόρριψη των απαρχών της χημικής επαναστάσεως, τον άφησε τελικώς απομονωμένο μέσα στην επιστημονική κοινότητα.

Η επίθεση στο σπίτι του Priestley, Fairhill, Birmingham
Public Domain, Wikimedia Commons
Η επιστήμη του Πρίστλυ ήταν ταυτοχρόνως και ένα αναπόσπαστο τμήμα της θεολογίας του, καθώς επιχειρούσε με επιμονή να συγχωνεύσει τον ορθολογισμό της εποχής του Διαφωτισμού με τον χριστιανικό θεϊσμό. Στα μεταφυσικά του κείμενα, ο Πρίστλυ επεχείρησε να συνδυάσει τον θεϊσμό, τον υλισμό και τον ντετερμινισμό, ένα εγχείρημα που έχει αποκληθεί «τολμηρό και πρωτότυπο». Πίστευε ότι μία σωστή κατανόηση του φυσικού κόσμου θα ωφελούσε την ανθρώπινη πρόοδο και τελικώς θα επέφερε την κυριαρχία του Χριστιανισμού. Πίστευε θερμά στην ελεύθερη και ανοικτή ανταλλαγή ιδεών, υπερασπιζόταν τη θρησκευτική ανεκτικότητα και τα ίσα δικαιώματα για τα θρησκευτικά παρακλάδια της επίσημης Αγγλικανικής Εκκλησίας, στα οποία ανήκε και ο ίδιος. Η αμφιλεγόμενη φύση των δημοσιεύσεων του Πρίστλυ, συνδυασμένη με την εκπεφρασμένη υποστήριξή του προς τη Γαλλική Επανάσταση, προκάλεσε τις υποψίες των αρχών και του κοινού, και τελικώς υποχρεώθηκε να φύγει στις ΗΠΑ, μετά την πυρπόληση του σπιτιού του στο Μπέρμινχαμ από όχλο. Πέρασε τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του στην Πενσυλβάνια.

Από τη: Royal Society of Chemistry (RSC) και από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια: Τζόζεφ Πρίστλυ
Εικόνα: By Joseph Priestley (1733-1804) - Frontispisce of Experiments and Observations on Different Kinds of Air, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=7123539
By Johann Eckstein - Norton Anthology of English Literature, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=6149569
Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ :  01 Αυγούστου
Η προηγούμενη μέρα                      Όλο το Καλοκαίρι                     Η επόμενη μέρα

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2020

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ : 31 Ιουλίου

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ενέκρινε τη χρήση γονιδιακής θεραπείας για τη θεραπεία ανθρώπινων ασθενειών σαν σήμερα το 1990

Γενετική θεραπεία με χρήση φορέα αδενοϊού. Σε ορισμένες
περιπτώσεις, ο αδενοϊός θα εισαγάγει το νέο γονίδιο σε ένα
κύτταρο. Εάν η θεραπεία είναι επιτυχής, το νέο γονίδιο θα
κάνει μια λειτουργική πρωτεΐνη για τη θεραπεία μιας ασθένειας.
Public Domain, Wikimedia Commons
Η γονιδιακή θεραπεία χρησιμοποιεί το DNA για τη θεραπεία της νόσου, συνήθως αντικαθιστώντας ένα ελαττωματικό γονίδιο με ένα υγιές αντίγραφο. Πρόσφατες κλινικές μελέτες υποδεικνύουν ότι αυτή η τεχνική αποτελεί υπόσχεση για τη μελλοντική θεραπεία της νόσου του Parkinson.

Το 1972 οι Friedmann και ο Roblin δημοσίευσαν ένα έγγραφο στο  Science  με τίτλο "Η γονιδιακή θεραπεία για την ανθρώπινη γενετική ασθένεια;"  Ο Rogers (1970) αναφέρθηκε για το ότι είχε  προτείνει να χρησιμοποιηθεί εξωγενές καλό DNA για να αντικαταστήσει το ελαττωματικό DNA σε εκείνους που πάσχουν από γενετικές ανωμαλίες.

Το 1984 σχεδιάστηκε ένα σύστημα φορέα ρετροϊού που θα μπορούσε να εισάγει αποτελεσματικά ξένα γονίδια σε χρωμοσώματα θηλαστικών.

Η πρώτη εγκεκριμένη κλινική έρευνα γονιδιακής θεραπείας στις ΗΠΑ πραγματοποιήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1990 στα "Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας" (NIH) υπό τη διεύθυνση του William French Anderson. Η τετράχρονη Ashanti DeSilva έλαβε θεραπεία για ένα γενετικό ελάττωμα που την άφησε με το σύνδρομο ADA-SCID, μια σοβαρή ανεπάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος. Το ελαττωματικό γονίδιο των κυττάρων αίματος του ασθενούς αντικαταστάθηκε από τη λειτουργική παραλλαγή του. Το ανοσοποιητικό σύστημα της Ashanti αποκαταστάθηκε μερικώς από τη θεραπεία. Η παραγωγή του ελλειπούς ενζύμου διεγέρθηκε προσωρινά, αλλά δεν δημιουργήθηκαν τα αναμενόμενα νέα κύτταρα με λειτουργικά τα γονίδια. Έζησε μια κανονική ζωή αλλά έπρεπε να κάνει τις τακτικές ενέσεις που πραγματοποιούνται κάθε δύο μήνες. Οι επιπτώσεις ήταν επιτυχείς αλλά προσωρινές.

Από το 1989 έως το Φεβρουάριο του 2016, διεξήχθησαν πάνω από 2.300 κλινικές δοκιμές, με περισσότερες από τις μισές από αυτές στη φάση Ι.

Από τη: Royal Society of Chemistry (RSC)
Εικόνα: Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=488192
Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ :  31 Ιουλίου

Η προηγούμενη μέρα                      Όλο το Καλοκαίρι                     Η επόμενη μέρα

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2020

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ : 30 Ιουλίου

Ο Γάλλος χημικός John Antoine Chaptal πέθανε σαν σήμερα το 1832

Βαρέλια αποθήκευσης πυρίτιδας σε ένα 
πύργο Martello (πυροβολείο του 19ου αιωνα)
στο Point Pleasant Parkcaption
Έγραψε το πρώτο βιβλίο για τη βιομηχανική χημεία και δημιούργησε το όνομα "άζωτο". Ο Chaptal βοήθησε επίσης, μεταξύ άλλων, στη βελτίωση της τεχνολογίας που χρησιμοποιείται για την παραγωγή θειικού οξέος, σαλπετέρ (Νιτρικό κάλιο: αλάς για πυρίτιδα), ζάχαρης από τεύτλα και κρασιού.

Γλύτωσε την γκιλοτίνα αντίθετα με το Λαβουαζιέ διότι ήταν βιομηχανικός χημικός, ειδικός στην κατασκευή πυρίτιδας και του ανέθεσαν τη διεύθυνση του πυριτιδοποιείου της Γκενέλ στο Παρίσι όπου κατάφερε να αυξήσει την παραγωγή χρησιμοποιώντας βελτιωμένες μεθόδους καθαρισμού του σαλπετέρ.

Από τη:
Εικόνα: By Grmike at English Wikipedia - Own work (Original text: I (Grmike (talk)) created this work entirely by myself.), Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=17636022

Σαν σήμερα στη:  30 Ιουλίου

Η προηγούμενη μέρα                      Όλο το Καλοκαίρι                     Η επόμενη μέρα

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2020

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ : 29 Ιουλίου

Ο Πολωνός φυσικός Ίσιντορ Ισαάκ Ράμπι (Isidor Isaac Rabi) γεννήθηκε σαν σήμερα το 1898

Μαγνητικός τομογράφος (Philips Achieva 3.0 T)
Ανακαλύπτει το φαινόμενο του πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR) ενώ ερευνούσε ακτίνες με δέσμες μορίων το 1938 και γι' αυτήν την εργασία πήρε το Νόμπελ Φυσικής του 1944.

 Οκτώ χρόνια αργότερα, οι Φέλιξ Μπλοχ (Felix Bloch) και  Έντουαρντ Πάρσελ (Edward Purcell) χρησιμοποίησαν το έργο του Ράμπι για να εφεύρουν το φασματόμετρο NMR, ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την χημική ανάλυση μορίων. Επίσης ήταν απο τους πρώτους που εργάστηκαν πάνω στην ηλεκτρονική λυχνία Μάγνετρον που χρησιμοποιείται στα ραντάρ και τους φούρνους μικροκυμάτων.

H NMR φασματοσκοπία μεταξύ άλλων βρήκε εφαρμογή στη σύχρονη ακτινολογική μέθοδο της Ιατρικής την Μαγνητική Τομογραφία (MRI) εκλαικευμένα γνωστή σαν "Αξονική".

Από τη: Royal Society of Chemistry (RSC)
Εικόνα: By KasugaHuang, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=680466

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ :  29 Ιουλίου

Η προηγούμενη μέρα                      Όλο το Καλοκαίρι                     Η επόμενη μέρα

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2020

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ : 28 Ιουλίου

Ο Αμερικανός εφευρέτης Ερλ Τάπερ (Earl Tupper) γεννήθηκε σαν σήμερα το 1907

Ενώ εργάζονταν στη χημική εταιρία DuPont άρχισε να μαζεύει υπόλοιπα πολυαιθυλένιου, και έπειτα αφού υπέβαλλε το υλικό σε καθαρισμό το μορφοποιούσε σε κύπελλα, μπώλ και πιάτα.
Ο Tupper αργότερα ίδρυσε την Tupperware Plastics Company που την πώλησε 20 χρόνια αργότερα το 1958 για 16 εκατομμύρια δολάρια.

Χρησιμοποίησε πρωτοποριακές μεθόδους μάρκετινγκ όπως πώληση από τις ίδιες τις νοικοκυρές στις φίλες τους σε "Tupperware πάρτυ" και αρνήθηκε να διαθέσει τα προϊόντα του σε καταστήματα. Τα πλαστικά σκεύη/δοχεία φαγητού έχουν γίνει συνώνυμά του.
Μετά την πώληση της εταιρίας του χώρισε με τη γυναίκα του, αποποιήθηκε την Αμερικάνικη υπηκοότητα και αγόρασε ένα νησάκι στη Κόστα Ρίκα όπου έζησε μέχρι τέλους.

Από τη: Royal Society of Chemistry (RSC)
Εικόνα: By Elke Wetzig (Elya) - Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=1691290

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ :  28 Ιουλίου

Η προηγούμενη μέρα                      Όλο το Καλοκαίρι                     Η επόμενη μέρα

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2020

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ : 27 Ιουλίου

Ο Άγγλος επιστήμονας Τζων Ντάλτον (John Dalton) πέθανε σαν σήμερα το 1844

Άγαλμα του Dalton από τον Chantrey 
Ήταν πρωτοπόρος ερευνητής της σύγχρονης ατομικής θεωρίας και της αχρωματοψίας (Δαλτωνισμός).
Ο Dalton ανακάλυψε ότι η πίεση των κορεσμένων ατμών ενός υγρού στο σημείο βρασμού έχει την ίδια τιμή για όλα τα υγρά και θεμελίωσε το νόμο των μερικών πιέσεων του Dalton.
Δημοσίευσε για ποικίλα θέματα όπως η βροχή η δροσιά και η προέλευση των πηγών (υδρόσφαιρα), για τη θερμότητα, το χρώμα του ουρανού, τον ατμό και την ανάκλαση και διάθλαση του φωτός. Αλλά και για την γραμματική όπως για τα βοηθητικά ρήματα και τις μετοχές της αγγλικής γλώσσας.

Τα πέντε κύρια σημεία της ατομικής θεωρίας του Ντάλτον

  1. Τα στοιχεία αποτελούνται από εξαιρετικά μικρά σωματίδια που ονομάζονται άτομα.
  2. Τα άτομα ενός συγκεκριμένου στοιχείου είναι ίδια σε μέγεθος, μάζα, και άλλες ιδιότητες. Τα άτομα διαφορετικών στοιχείων διαφέρουν σε μέγεθος, μάζα, και άλλες ιδιότητες.
  3. Τα άτομα δεν μπορούν να υποδιαιρεθούν, να δημιουργηθούν ή να καταστραφούν.
  4. Άτομα διαφορετικών στοιχείων συνδυάζονται σε απλές ακέραιες αναλογίες για να σχηματίσουν χημικές ενώσεις.
  5. Στις χημικές αντιδράσεις, τα άτομα συνδυάζονται, διαχωρίζονται, ή αναδιατάσσονται.
Ο Ντάλτον πρότεινε έναν πρόσθετο «κανόνα μέγιστης απλότητας», ο οποίος δημιούργησε διαμάχες, δεδομένου ότι δεν μπορούσε να επιβεβαιωθεί.
Όταν τα άτομα συνδυάζονται σε μια μόνο αναλογία, «.. θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι δυαδική, εκτός αν κάποιο αίτιο οδηγεί στο αντίθετο συμπέρασμα».
Αυτό ήταν απλώς μια υπόθεση προερχόμενη από την πίστη στην απλότητα της φύσης. Δεν υπήρχαν τότε διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία ώστε οι επιστήμονες να συμπεράνουν πόσα άτομα από κάθε στοιχείο συνδυάζονται για να σχηματίσουν σύνθετα μόρια. Αλλά αυτός ή κάποιος άλλος τέτοιος κανόνας ήταν απολύτως απαραίτητος σε κάθε αρχική θεωρία, δεδομένου ότι χρειάζεται ένας υποτιθέμενος μοριακός τύπος, προκειμένου να υπολογιστούν τα σχετικά ατομικά βάρη. Σε κάθε περίπτωση, ο «κανόνας της μέγιστης απλότητας» του Ντάλτον τον ανάγκασε να υποθέσει ότι ο τύπος για το νερό ήταν ΟΗ και αμμωνίας ήταν NH, αρκετά διαφορετικά από τις σύγχρονες αντιλήψεις μας.

Παρά τις αβεβαιότητες για την ατομική θεωρία του Ντάλτον, οι αρχές της επέζησαν. Η πεποίθηση πως τα άτομα δεν μπορούν να διαιρεθούν, να δημιουργηθούν ή να καταστραφούν σε μικρότερα σωματίδια όταν συνδυαστούν, διαχωριστούν ή ανακαταταχθούν κατά τη διάρκεια χημικών αντιδράσεων, έρχεται σε αντίθεση με την ύπαρξη της πυρηνικής σχάσης και της πυρηνικής σύντηξης, όμως αυτές οι διαδικασίες είναι πυρηνικές αντιδράσεις και όχι χημικές. Επιπρόσθετα, η ιδέα πως όλα τα άτομα ενός στοιχείου είναι ίδια ως προς τις φυσικές και χημικές τους ιδιότητες δεν είναι ακριβής, διότι πλέον γνωρίζουμε πως τα ισότοπα των στοιχείων έχουν ελαφρώς διαφορετικά βάρη. Ωστόσο, ο Ντάλτον είχε διατυπώσει μια πολύ ισχυρή και σημαντική θεωρία. Πράγματι, η καινοτόμος θεωρία του Ντάλτον αποδείχτηκε εξίσου σημαντική για το μέλλον της επιστήμης όπως υπήρξε και αυτή του Αντουάν Λαβουαζιέ σχετικά με την βασισμένη στο οξυγόνο χημεία.

Από τη: Royal Society of Chemistry (RSC) και από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια: Τζων Ντάλτον
Εικόνα:  By No machine-readable author provided. Kaihsu assumed (based on copyright claims). - No machine-readable source provided. Own work assumed (based on copyright claims)., CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=383000
By haade - En.wiki, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=1387026

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ :  27 Ιουλίου

Η προηγούμενη μέρα                      Όλο το Καλοκαίρι                     Η επόμενη μέρα

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2020

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ : 26 Ιουλίου

Οι Pierre και Marie Curie αντάλλαξαν όρκους γάμου σαν σήμερα το 1895

Pierre και Marie Curie στο εργαστήριο
Από το 1896 οι δύο φυσικοί δούλεψαν μαζί στην έρευνα για την ραδιενέργεια. Το 1898 ανακάλυψαν τα στοιχεία polonium (Po) και radium (Ra).

Στα τέλη του 1891 η Μαρία Κιουρί εγκατέλειψε την Πολωνία για για να πάει στο Παρίσι στη Γαλλία. Στο Παρίσι η Μαρία (ή Μαρί, όπως θα ήταν γνωστή στη Γαλλία) βρήκε για λίγο καταφύγιο στην αδελφή της και τον γαμπρό της, προτού να νοικιάσει μια σοφίτα πιο κοντά στο πανεπιστήμιο, στη Λατινική συνοικία, και να προχωρήσει στις σπουδές της στη φυσική, τη χημεία και στα μαθηματικά στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, όπου εγγράφηκε στα τέλη του 1891. Στηρίχτηκε στα πενιχρά οικονομικά της, και για να διατηρήσει το σώμα ζεστό στους κρύους χειμώνες φόραγε όλα τα ρούχα που είχε. Έχει επικεντρωθεί τόσο σκληρά στις σπουδές της που μερικές φορές ξεχνούσε να φάει.

Η Marie Skłodowska Curie σπούδαζε κατά τη διάρκεια της ημέρας και το απόγευμα έκανε μαθήματα ώστε μόλις κέρδιζε τα προς το ζείν. Το 1893, πήρε το πτυχίο φυσικής και άρχισε να εργάζεται σε ένα εργαστήριο βιομηχανίας του καθηγητή Gabriel Lippmann. Εν τω μεταξύ συνέχισε να σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού και με τη βοήθεια μιας υποτροφίας κατάφερε να πάρει το δεύτερο βαθμό το 1894. Η Skłodowska είχε αρχίσει την επιστημονική της καριέρα στο Παρίσι με έρευνα στις μαγνητικές ιδιότητες των διαφόρων χαλύβων, που της ανατέθηκε από την Εταιρεία Ενθάρρυνσης της Εθνικής Βιομηχανίας (Societe d'encouragement pour l'industrie nationale).

Την ίδια χρονιά μπήκε στη ζωή της ο Pierre Curie. αυτό που τους συνέδεε ήταν το αμοιβαίο ενδιαφέρον τους για τις φυσικές επιστήμες.  Ο Pierre Curie ήταν εκπαιδευτής της Σχολής Φυσικής και Χημείας, της ανώτερης σχολής φυσικής και βιομηχανικής χημείας του Παρισιού (ESPCI). Ο Πολωνός Φυσικός, καθηγητής Józef Wierusz-Kowalski, ο οποίος είχε μάθει ότι η Μαρί αναζητούσε μεγαλύτερο εργαστηριακό χώρο, την έφερε σε επαφή με τον ο Pierre Curie ο οποίος είχε πρόσβαση σε τέτοιο εργαστήριο. Αν και ο Pierre Curie δεν είχε ένα μεγάλο εργαστήριο, κατάφερε να βρει χώρο για τη Skłodowska όπου ήταν σε θέση να αρχίσει να εργάζεται.

Το αμοιβαίο πάθος τους για την επιστήμη τους έφερε όλο και πιο κοντά και άρχισαν να αναπτύσσουν συναισθήματα ο ένας για τον άλλον. Τελικά ο Pierre Curie της πρότεινε γάμο, αλλά στην αρχή η Skłodowska δεν δέχτηκε, καθώς σχεδίαζε να επιστρέψει στην πατρίδα της. Ωστόσο, ο Pierre δήλωσε ότι ήταν έτοιμος να μετακομίσει μαζί της στην Πολωνία, ακόμα κι αν αυτό σήμαινε ότι θα περιοριζόταν μόνο στη διδασκαλία των γαλλικών. Εν τω μεταξύ, στις καλοκαιρινές διακοπές του 1894, η Μαρί επέστρεψε στη Βαρσοβία, όπου επισκέφθηκε την οικογένειά της. Εξακολουθούσε να κυνηγάει την ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσε να εργαστεί στο πεδίο της στην Πολωνία, αλλά το Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας της αρνήθηκε μια θέση  επειδή ήταν γυναίκα. Ένα γράμμα από τον Pierre Curie την έπεισε να επιστρέψει στο Παρίσι για να προχωρήσει σε διδακτορικό δίπλωμα. Κάτω από την επιμονή της Μαρί, ο Pierre είχε γράψει την έρευνά του για το μαγνητισμό και πήρε το διδακτορικό του το Μάρτιο του 1895 και προήχθη επίσης ως καθηγητής στη σχολή. Για να τον πειράξουν θα αποκαλούσαν τη Skłodowska "τη μεγαλύτερη ανακάλυψη του Pierre".
Η Marie Curie και ο Pierre Curie εμφανίζονται εδώ στο
 μήνα του μέλιτος το 1895. Συναντήθηκαν το προηγούμενο
έτος με την ερευνητική τους εργασία. Ήταν παντρεμένοι
 στις 26 Ιουλίου εκείνου του έτους.

Στις 26 Ιουλίου 1895 παντρεύτηκαν στο Sceaux μια μικρή κοινότητα 10 χλμ από το κέντρο του Παρισιού. Κανείς από τους δυο  δεν ήθελε θρησκευτικό γάμο. Το σκούρο μπλε ρούχο της Κιουρί, που φορούσε αντί για νυφικό φόρεμα, θα την εξυπηρετούσε για πολλά χρόνια ως εργαστηριακή ποδιά. Μοιράζονταν δύο ψυχαγωγικές δραστηριότητες: μεγάλα ταξίδια με ποδήλατα και ταξίδια στο εξωτερικό, τα οποία τους έφεραν ακόμα πιο κοντά. Στο Pierre, η Marie είχε βρει μια νέα αγάπη, έναν σύντροφο και έναν επιστημονικό συνεργάτη από τον οποίο θα μπορούσε να εξαρτηθεί.

Ο Pierre τραυματίστηκε θανάσιμα το 1906, καθώς αφηρημένος με τις επιστημονικές του σκέψεις διέσχιζε την Οδό Ντωφίν μες στη βροχή, γλίστρησε και έπεσε κάτω από τις ρόδες μιας βαριάς ιππήλατης άμαξας που του συνέθλιψε το κεφάλι.

Έκαναν δύο κόρες την Ειρήνη και την Εύα. Η Ειρήνη παντρεύτηκε τον Frédéric Joliot και αλλάξανε και οι δύο τα επώνυμα τους σε Joliot-Curie. Η Εύα δεν έγινε φυσικός και το 1954 παντρεύτηκε τον Henry Richardson Labouisse, Jr. Όλοι τους εκτός από την Εύα έχουν πάρει βραβείο Νόμπελ.

Από τη: Royal Society of Chemistry (RSC)
Εικόνα: By Unknown - hp.ujf.cas.cz (uploader=--Kuebi 18:28, 10 April 2007 (UTC)), Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=20426111
By Monnaie de Paris (banknote), European Central Bank (photograph) - Banque de France (banknote), Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=7813046
By nieznany - [1], Domena publiczna, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=61507930

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ :  26 Ιουλίου

Η προηγούμενη μέρα                      Όλο το Καλοκαίρι                     Η επόμενη μέρα

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2020

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ : 25 Ιουλίου

Η βιοφυσικός Rosalind Franklin γεννήθηκε σαν σήμερα το 1920

Διεξήγαγε κρίσιμα πειράματα κρυσταλλογραφίας με ακτίνες Χ στο King's College του Λονδίνου, που βοήθησαν τους Crick και Watson να προσδιορίσουν τη δομή του DNA.

Η Photo 51 που πήρε τον Μάιο του 1952 ο βοηθός της Raymond Gosling χάρισε στους Crick, Watson και Wilkins το Nobel Φυσιολογίας ή Ιατρικής του 1962.

Συζητιέται ευρέως ότι θα έπρεπε και αυτή να είναι μεταξύ των βραβευθέντων αλλά είχε πεθάνει από καρκίνο των ωοθηκών το 1958, και το Nobel απονέμεται μόνο εν ζωή.

Είχε επίσης κάνει πρωτοποριακή δουλειά για τους ιούς της μωσαϊκής του καπνού και της πολιομυελίτιδας.



Από τη: Royal Society of Chemistry (RSC)
Εικόνα: By Rori! - Έργο αυτού που το ανεβάζει, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=57456672

Σαν σήμερα στη ΧΗΜΕΙΑ :  25 Ιουλίου

Η προηγούμενη μέρα                      Όλο το Καλοκαίρι                     Η επόμενη μέρα